Αγία Φωτεινή η Ισαπόστολος η Σαμαρείτιδα

Κάθε χρόνο έχω το ίδιο πρόβλημα. Την ημέρα των Θεοφανίων-Φώτων μού εύχονται Χρόνια Πολλά για τη γιορτή μου. Και ναι μεν οι ευχές είναι πάντα ευπρόσδεκτες, αλλά συγκεκριμένα για την ονομαστική μου εορτή απόκτησα την παραξενιά να γιορτάζω 26 Φεβρουαρίου το ονοματεπώνυμό μου.
Παρακάτω βρήκα και την τεκμηρίωση της άποψης αυτής.

Η Αγία Φωτεινή έζησε στα χρόνια του Χριστού. Ήταν Σαμαρίτισσα στην καταγωγή και διέμενε στην πόλη Συχάρ όπου ζούσε ένα έκλυτο βίο. Ο τρόπος ζωής της ήταν γνωστός στους συμπολίτες της και για αυτόν την είχαν στιγματίσει.
Εκείνο τον καιρό, ο Ιησούς περνούσε από την Συχάρ και στάθηκε σε ένα πηγάδι για να πιει νερό. Εκεί συναντήθηκε με την Αγία Φωτεινή από την οποία ζήτησε να του δώσει νερό. Τότε οι Ιουδαίοι και οι Σαμαρείτες δεν είχαν επαφές και γι’ αυτό παραξενεύτηκε η Αγία που ένας Ιουδαίος της απηύθυνε τον λόγο. Το είπε αυτό στον Ιησού και Εκείνος της αποκρίθηκε ότι αν ήξερε ποιος είναι θα του ζητούσε αυτή νερό που δεν τελειώνει ποτέ και όταν το πιει κάποιος δεν ξαναδιψά, εννοώντας φυσικά τον λόγο του Κυρίου και την Χριστιανική πίστη. Μετά από την συνομιλία με τον Χριστό, η Αγία Φωτεινή πίστεψε σε Αυτόν και κάλεσε τους συμπολίτες της να τρέξουν να Τον συναντήσουν. Ο Χριστός έμεινε δύο ημέρες στη Συχάρ και τους μετέδωσε τον Λόγο και την ευλογία Του.
Η Αγία Φωτεινή βαπτίστηκε από τους Αποστόλους την ημέρα της Πεντηκοστής μετά την Ανάσταση του Κυρίου. Μαζί της βαπτίστηκαν και οι δύο γιοι της καθώς και οι πέντε αδερφές της. Με την συνοδεία των γιων της και των αδερφών της κήρυξε τον λόγο του Χριστού στην Συρία, στην Φοινίκη, στην Παλαιστίνη, στην Αίγυπτο, στην Καρχηδόνα και τελικά στη Ρώμη. Η μεγάλη της αυτή αποστολική δράση είναι ο λόγος για τον οποίο η εκκλησία μας την ονομάζει Ισαπόστολο.
Τα χρόνια περνούσαν και η Αγία κήρυττε τον λόγο του Χριστού με θέρμη σε όσα μέρη την αξίωσε η χάρη Του να ταξιδέψει. Κάποια στιγμή έφτασε και στην Καρθαγένη στην Βόρεια Αφρική. Μαζί της ήταν πάντα οι πέντε αδερφές της (Ανατολή, Φωτώ, Φωτίς, Παρασκευή και Κυριακή) και ο μικρός γιος της ο Ιωσήν.
Ο μεγάλος της γιος Βίκτωρ ήταν στρατιώτης στον Ρωμαϊκό στρατό και έφερε το βαθμό του στρατηλάτη. Ρωμαίος αυτοκράτορας τότε ήταν ο Νέρων, ο οποίος μη γνωρίζοντας ότι ο Βίκτωρ ήταν χριστιανός, του ανέθεσε να διώξει τους Χριστιανούς στην Ιταλία. Ο Βίκτωρ πήγε στην Ιταλία αλλά φυσικά αρνήθηκε να φέρει σε πέρας τις εντολές που είχε λάβει. Ο δούκας Σεβαστιανός, φίλος του Βίκτωρα προσπάθησε να τον μεταπείσει αλλά αντί αυτού και με την χάρη του Ιησού Χριστού, μεταπείστηκε ο ίδιος και βαπτίστηκε χριστιανός.
Ο Νέρων πληροφορήθηκε τα γεγονότα αυτά και κάλεσε στην Ρώμη τόσο τον Βίκτωρα, που είχε εντωμεταξύ λάβει το χριστιανικό όνομα Φωτεινός, και τον Σεβαστιανό, όσο και την Αγία Φωτεινή με τις αδερφές της και τον μικρό της γιο.
Στην προσπάθειά του να τους κάνει να αλλάξουν πίστη, ο Νέρων χρησιμοποίησε όσα δόλια μέσα και όσα βασανιστήρια του ήταν γνωστά. Η Αγία Φωτεινή και οι υπόλοιποι μάρτυρες δεν λύγισαν ούτε στιγμή και συνεχώς δοξολογούσαν τον Ιησού Χριστό.
Κατά τη διάρκεια των φρικτών μαρτυρίων που υπέστησαν, πολλά θαύματα έλαβαν χώρα. Μετά από κάθε μαρτύριο, τόσο η Αγία όσο και οι υπόλοιποι μάρτυρες ήταν ανέπαφοι. Αυτό ήταν κάτι που πείσμωνε τον Νέρωνα αλλά ταυτόχρονα έκανε πολλούς από αυτούς που έβλεπαν τα θαύματα αυτά να πιστέψουν στον Χριστό και να βαπτιστούν χριστιανοί.
Μετά από ατελείωτα μαρτύρια που υπέστει η Αγία Φωτεινή φυλακίστηκε και μέσα στην φυλακή παρέδωσε την ψυχή της στον Κύριο.
Την μνήμη της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος την γιορτάζουμε στις 26 Φεβρουαρίου και την Κυριακή της Σαμαρείτιδος (την πρώτη Κυριακή μετά την Μεσοπεντηκοστή).

Απολυτίκιο της Αγίας Φωτεινής:
Θείω Πνεύματι καταυγασθείσα, και τοις νάμασι, καταρδευθείσα, παρά Χριστού του Σωτήρος, πανεύφημε, της σωτηρίας το ύδωρ κατέπιες, και τοις διψώσι αφθόνως μετέδωσας, Μεγαλομάρτυς και Ισαπόστολε Φωτεινή, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, σωθήναι τας ψυχάς ημών.

Τα στοιχεία είναι από τη Ματιά

7 αλήθειες για μένα

Πέρασαν πολλές μέρες από τότε που η Αrtanis και η Ελευθερία με κάλεσαν να παίξω σ' ένα μπλογκοπαίχνιδο. Διαρκώς στο τρέξιμο, είχα πει πως θα το καθυστερήσω και να τώρα που ήρθε η ώρα του.
Οι κανόνες του παιχνιδιού είναι απλοί:
Βάλε Link (σύνδεση) προς το άτομο που σε έκανε tag
Γράψε 7 αλήθειες για σένα στο blog σου, κάποιες κοινές, κάποιες περίεργες
Κάνε tag 7 άτομα στο τέλος της ανάρτησης βάζοντας τα ονόματα τους και link ς προς το blog τους
Ειδοποίησε τους ότι του έχεις κάνει tag αφήνοντας σχόλιο στο blog τους.

Αλήθεια πρώτη: Είμαι πολυλογού. Μην με βλέπετε εδώ που γράφω λίγα λόγια, στην πραγματικότητα δεν με προλαβαίνουν. Πολυβόλο ένα πράγμα. Ειδικά αν βρίσκομαι με άτομο ενδιαφέρον και επίσης πολυλογούδικο, δεν προφταίνει άλλος να σταυρώσει κουβέντα.

Αλήθεια δεύτερη: Όσο κι αν αυτό φαίνεται παράξενο στην ηλικία μου, κοκκινίζω ακόμα σαν άβγαλτο μαθητούδι όταν με επαινούν ή βρίσκομαι στο κέντρο του ενδιαφέροντος. Κάτι σαν ν' ανοίξει η γη να με καταπιεί, να μη με βλέπουν.

Αλήθεια τρίτη: Δίνομαι και παθιάζομαι εύκολα με τα πράγματα που μου αρέσουν. "Ερωτεύομαι" τα χόμπι, τις δραστηριότητες κλπ. Όσο για τους ανθρώπους...πολύ εύκολα γίνομαι χαλί να με πατήσουν. Δεν κρατάω "πισινή", που λέει ο λαός μας, και ως εκ τούτου έχω βρεθεί πολλές φορές προδομένη, πληγωμένη και κλαμμένη. Το ίδιο εύκολα όμως ξεχνάω τα άσχημα, τα αφήνω πίσω και προχωρώ μπροστά κρατώντας μόνο όμορφα πράγματα στην καρδιά μου.

Αλήθεια τέταρτη: Έχω μέσα στη φύση μου το ψάξιμο, την ερώτηση, την έρευνα, το σκάλισμα γενικότερα. Σπούδασα Τοπογράφος μηχανικός, στην πορεία ασχολήθηκα με τα λογιστικά (και χρηματιστηριακά), <δεν μετάνιωσα ούτε στιγμή για τις επιλογές μου από την πρώτη μέχρι την τελευταία, προσωπική ή επαγγελματική>, και τώρα τελευταία κατάληξα ότι αν δεν ήμουν αυτό που είμαι, θα μπορούσα να έχω γίνει δημοσιογράφος τύπου Μάγια Τσόκλη ή Σωτήρης Δανέζης.

Αλήθεια πέμπτη: Η φωνή μου είναι δυνατή, διαπεραστική, κληρονομημένη από το σόι του πατέρα μου. Όταν υποστηρίζω, λοιπόν, κάποια άποψη ένθερμα, ανεβάζω τους τόνους λίγο ψηλότερα και δίνω την εντύπωση ότι μαλώνω. Με ακούει βεβαίως όλη η πολυκατοικία, παρόλο που έχουμε, λέει, καλή ηχομόνωση. Υποστηρίζω δε και τις απόψεις μου τόσο έντονα και επίμονα (αφού θεωρώ ότι είναι σωστές), μέχρι να ομολογήσει ο "συνομιλητής" μου ότι δεν τα βγάζει πέρα μαζί μου.

Αλήθεια έκτη: Δεν μπορώ να ζήσω σε μέρος που δεν έχει θάλασσα ή νερό γενικότερα. Θέλω να την βλέπω. Να έχω ανοιχτό ορίζοντα μπροστά μου. Όμως...δεν ξέρω κολύμπι. Μην γελάτε! Είμαι από το Ρέθυμνο αλλά κολύμπι δεν έμαθα ποτέ. Απλώς επιπλέω και μάλιστα στα αβαθή. Μόλις αντιληφθώ ότι δεν πατώνω, πανικοβάλομαι και βρίσκομαι στον πάτο.

Αλήθεια έβδομη: Εκεί που χάνω εντελώς τον εαυτό μου είναι όταν αισθανθώ αδικημένη. Τότε με πιάνει το παράπονο, με βγάζει στο κλάμα (πράγμα που απεχθάνονται οι άντρες ειδικά) και χάνω κάθε έλεγχο. Χάνω το δίκιο μου και δεν μπορώ να υπερασπιστώ τον εαυτό μου ούτε στα αυτονόητα.

Αυτό ήταν, το τέλειωσα!
Θα μπορούσα να γράψω και άλλες επτά ή δεκατέσσερις, αλλά μια άλλη φορά.
Τώρα θα κάνω "γλεντζιά". (Έτσι λέγαμε όταν ήμασταν παιδιά την "κλεψιά" στο παιχνίδι)
Δεν θα καλέσω κανέναν "προσωπικά" να παίξει, όχι γιατί θέλω να σταματήσω το παιχνίδι , αλλά γιατί δεν θέλω να δημιουργήσω σε κανέναν "υποχρέωση" να ανταποκριθεί στην πρόσκλησή μου. Συμμετοχές οικειοθελείς θέλω, αν είναι δυνατόν, όπως,
Καλή της ώρα της Σοφίας, που της άρεσε και έπαιξε χωρίς να την καλέσει κανένας.

Τα λουλούδια χάρισμά σας (από τους δρόμους της πόλης μου)

Τα παιδιά φεύγουν

από το σπίτι όταν μεγαλώσουν. Γενικός κανόνας της ζωής.
Μέχρι τώρα δεν μ' άγγιζε αυτό. Τα είχα δίπλα μου, γερά κι ευτυχισμένα.
Τώρα τελευταία αρχίζω να αισθάνομαι ότι το φευγιό τους είναι πολύ κοντά.
Ο μεγάλος ετοιμάζεται για Πανεπιστήμιο κι ο μικρός είναι στην Α' Λυκείου.
Θέλω λοιπόν διαρκώς να τ' αγκαλιάζω για να κρατήσω περισσότερο τη ζεστασιά τους στην καρδιά μου και να τα βγάζω φωτογραφίες, βίντεο κλπ. Βρίσκονται όμως σε μια ηλικία ή φάση
να την πω, που αρνούνται την αποθανάτιση των στιγμών αυτών.
Διαμαρτύρομαι, αλλά δεν μπορώ να κάνω κι αλλιώς.
Στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου συμμετείχε ο μικρός μου. Με τη φωτογραφική μου μηχανή τράβηξα την παρέλαση του Πειραματικού Λυκείου Πανεπιστημίου Κρήτης.

Oι καρδιές στην Αθήνα

Aποστολή Νερό- Κωνσταντίνου Λουκία
Μετά την επέλαση των αγελάδων, (που για να πω την αλήθεια, δεν μου άρεσαν) η πρωτεύουσα σφύζει από καρδιές και δυνατούς παλμούς σε κάθε γωνιά της. Η νέα υπαίθρια έκθεση “Hearts in Athens” είναι η πρώτη ευρωπαϊκή διοργάνωση του εικαστικού θεσμού “Hearts in the World”.
Για να εξοικειώσει με την τέχνη αυτούς που δεν επισκέπτονται συχνά τα μουσεία, η έκθεση φέρνει την τέχνη στο δρόμο με πρωτότυπα φιλοτεχνημένα πάνω σε καρδιές-γλυπτά -άλλες από φάιμπεργκλας και άλλες από μέταλλο- που στολίζουν την πόλη της Αθήνας από τις 21 Ιανουαρίου και θα παραμείνουν για δύο περίπου μήνες.

Καρδιά φυλακή-Ψώνης Κώστας
Σε ένα μεγάλο αποχαιρετιστήριο πάρτι στις 14 Απριλίου τα έργα θα δημοπρατηθούν και το 50% των εσόδων θα διατεθεί για τους σκοπούς της ένωσης «Μαζί για το παιδί».
http://www.heartsinathens.gr/

Και μόνο για να δω τις καρδιές, άξιζε το ταξίδι μου στην Αθήνα.

Όλες οι καρδιές υπάρχουν εδώ:
http://www.heartsinathens.gr/skech.html

αλλά όσες φωτογράφισα εγώ, μπορείτε να τις δείτε εδώ:
http://fotografiesfotinis.blogspot.com/2008/03/blog-post.html

Για ένα κοριτσάκι-Κανά Ειρήνη

Είναι τόσο όμορφες, κι είναι για μένα!

Δεν μπορώ να κρύψω τη χαρά μου!

Μου χάρισε πολλές! Δείτε τις!

http://ekthesifotokyklaminou.blogspot.com/2008/03/blog-post_14.html

Ε υ χ α ρ ι σ τ ώ , Κ α τ ε ρ ί ν α !

H οθόνη του υπολογιστή μου

Τα λουλούδια που μου έκανε δώρο η φίλη μου! Τέτοιο δώρο δεν μου έχουν κάνει ξανά και την ευχαριστώ.

Πέρασα όλο το απόγευμα προσπαθώντας να ανεβάσω το "Σ' αγαπώ" του Σταύρου Κουγιουμτζή από τον Δημήτρη Ψαριανό. Δεν τα κατάφερα, όπως βλέπετε, οπότε ανέβασα την οθόνη μου... (φωτογραφία από κινητό)