Με μεγάλη μου χαρά συμμετέχω στο παιχνίδι που με κάλεσε η Γλαρένια-Φύρδην Μίγδην http://aspastosblogspotcom.blogspot.com/ ,γιατί με πάει πολλά χρόνια πίσω, τότε που τα αγνά και πρωτόγνωρα συναισθήματα μας κυρίευαν ολοκληρωτικά και ζούσαμε μόνο για τη στιγμή που θ' ανταμώναμε το πρόσωπο που μας ενδιέφερε. Συμμετοχή σε παιχνίδι που οι κανόνες του είναι οι παρακάτω :
@ Διαλέγεις ένα ή δυο τραγούδια με τα οποία θα έλεγες το σ’ αγαπώ στον-ην σύντροφο σου ή κάποιον-α που σε ενδιαφέρει.
@ Σε περίπτωση που επιλέξεις δύο κομμάτια, απαραιτήτως το ένα θα πρέπει να έχει αντρικά και το άλλο γυναικεία φωνητικά.
@ Δεν υπάρχει περιορισμός ανάμεσα σε σόλο καλλιτέχνες ή γκρουπ. Επιλέγετε ότι σας εκφράζει περισσότερο.
@ Προσοχή, οι Prince και Mika θα θεωρηθούν γυναικείες φωνές οπότε αυτόματα η συμμετοχή σας κηρύσσεται άκυρη.
Λοιπόν το ένα τραγούδι, παρμένο από τα εφηβικά μου χρόνια, είναι το:
"Εσένα που σε ξέρω τόσο λίγο" με τον Σταύρο Ζώρα
Αλήθεια, ποιος τον θυμάται;
"Εσένα που σε ξέρω τόσο λίγο,
εσένα π' αγαπώ τόσο πολύ
για πες μου θες να μείνω ή να φύγω
για πες μου πριν μας εύρει το πρωί.
Τ' αστέρια από ψηλά μας βλέπουν σιωπηλά
τη νύχτα αυτή που στάθηκε ο χρόνος
τα μάτια σου φωτια τα χείλη δροσιά
αν φύγεις και μ' αφήσεις θα 'μαι μόνος."
Δυστυχώς δεν βρήκα σχετικό βιντεάκι.
Ωραία είμαι εγώ!
Mε κάλεσαν, έπαιξα, και μετά; το χάος;
Μεγάλη αγένεια εκ μέρους μου!
Μα να μην καλέσω έναν να παίξει κι αυτός;
Ζητώ συγγνώμη από τους μπλογκοφίλους μου και, έστω και καθυστερημένα, καλώ