Ποιότητα ενημέρωσης

Προβληματίστηκα αρκετά για το αν θα κάνω τέτοια ανάρτηση.
Δεν μπορώ να το χωνέψω, όμως, βρε παιδιά!
Αναφέρομαι στο γεγονός της δημοσιοποίησης του "ερχομού στην Αθήνα για τα εγκαίνια του Μουσείου της Ακρόπολης, του Πρωθυπουργού της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν" στις κυριακάτικες εκδόσεις των εφημερίδων ΕΘΝΟΣ, ΒΗΜΑ και ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ.
Πολύ νωρίς το απόγευμα του Σαββάτου ξέραμε πως δεν θα έλθει και υπήρχαν και ρεπορτάζ σχετικά στις βραδυνές ειδήσεις. Μόνο το ΒΗΜΑ βγήκε και ζήτησε συγγνώμη από τους αναγνώστες του την επόμενη μέρα.

Μα... ένα κανάλι να μην πει τίποτα;

Μήπως κάνουν κι αυτοί τα ίδια;

Κατασκευάζουν ειδήσεις και δημιουργούν κλίμα κατά τις επιθυμίες των αφεντικών τους;

Ποια ποιότητα ενημέρωσης έχουμε;

Μόνο τα blogs ανέφεραν το θέμα!

ΥΓ. Οι ερωτήσεις είναι ρητορικές. Τις απαντήσεις νομίζω πως τις ξέρουμε όλοι!

Παλαιστίνη

Από πού ν' αρχίσεις και πού να τελειώσεις τη συζήτηση για το Παλαιστινιακό.
Όλη μου τη ζωή ακούω για το πρόβλημα αυτό.
Άλυτο!
Για μένα είναι άλυτο, γιατί θέλουν να είναι άλυτο.
Τα παιδιά όμως τι φταίνε;

Δεν έχουν περάσει ακόμα 8 μήνες από τότε που έκανα ένα ταξίδι στο Ισραήλ.
Κι όταν λέω Ισραήλ, εννοώ προσκυνηματικό τουρισμό στους Άγιους Τόπους.
Άλλος τουρισμός δεν είναι αναπτυγμένος.
Ο θρησκευτικός φανατισμός σε όλο του το μεγαλείο!
(Τραβάνε με τις σύριγγες μιας χρήσης το λάδι από τα καντήλια του Πανάγιου Τάφου).
Αυτό είναι όμως άλλο θέμα, για άλλη ώρα.
Τα προσκυνήματα ήταν και σε Παλαιστινιακά εδάφη, εν καιρώ εκεχειρίας.
Περνούσαμε φυλάκια για να πάμε από το ένα μέρος στο άλλο.
Οι φωτογραφικές μηχανές απαγορευόντουσαν, βέβαια, αφού περνούσαμε από στρατιωτικές περιοχές. Είδα...πολλά τότε. Δεν σχολίασα τίποτα.
Και τώρα δεν θέλω να σχολιάσω. Δεν είμαι ειδική κι ούτε γνωρίζω σε βάθος το ζήτημα.
Είμαι με το μέρος των Παλαιστινίων, χωρίς να συμφωνώ με τον φανατισμό της Χαμάς.
Σ' ένα πόλεμο όμως ποιος μπορεί να βρει το μέτρο;

Είδα στους τοίχους τέτοια "graffiti"

Τοίχος στη Βηθλεέμ

Πέρασα τέτοια σύνορα και ντράπηκα (το τείχος της ντροπής)

Αυτές τις φωτογραφίες, όμως, δεν τις μπορώ.
Είναι έξω από κάθε λογική.
Έξω από τη δική μου λογική.
Δεν τις αντέχω.

Γι αυτό και αναμεταδίδω από το
Α! μπε μπα Blog τo Μπινελικοδρόμιο...

WE, THE GREEK BLOGGERS & CITIZENS
CONDEMN THE CRIMINAL DISINTEREST
OF THE WORLD POLITICIANS
FOR THE GENOCIDE IN PALESTINE &

We call the Israeli & Egyptian governments for an immediate release of the Gaza Strip embargo in order to permit the entry of the humanitarian missions in the region for the salvation of the children, the women, the patients & all the Palestinians who suffer because they want to have their own mother country just as all people do.
--------------------------------------------------------------------------
ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ BLOGGERS ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΣ
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ
ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ ΚΑΙ..

Καλούμε τις Κυβερνήσεις του Ισραήλ και της Αιγύπτου να σταματήσουν αμέσως τον αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας και να επιτρέψουν στις ανθρωπιστικές αποστολές να εισέλθουν στην περιοχή και να σώσουν τα παιδιά, τις γυναίκες, τους ασθενείς και όλους τους Παλαιστίνιους που υποφέρουν, επειδή θέλουν να έχουν τη δική τους πατρίδα, όπως όλοι οι άνθρωποι.

ΥΓ. Όσο και να προσπάθησα να αποφύγω το θέμα (προτιμώ να μην αναφέρω πολιτικά θέματα στο blog) δεν μπορούσα να ξεκολλήσω, να σκεφτώ κάτι άλλο.

Ένα τραγούδι ελπίδας για τους Παλαιστίνιους στη Γάζα, σε
σύνθεση και ερμηνεία του Michael Heart.


Οι στίχοι στα ελληνικά :

Μια εκτυφλωτική λάμψη λευκού φωτός
φώτισε τον ουρανό πάνω από τη Γάζα, απόψε
άνθρωποι τρέχουν να καλυφθούν
αγνοώντας αν ζουν η πέθαναν

Ήρθαν με τα τανκς και τα αεροσκάφη τους
Με ολέθριες πυρώδεις φλόγες
Και τίποτα δεν απομένει
Μόνο μια φωνή που σηκώνεται προς το γεμάτο καπνούς ουρανό.

Δεν θα παραδοθούμε
Μέσα στη νύχτα, χωρίς αγώνα
Μπορείτε να κάψετε τα τζαμιά μας και τα σπίτια μας και τα σχολεία μας
Αλλά τα πνεύματά μας δεν θα πεθάνουν ποτέ
Δεν θα παραδοθούμε
Στη Γάζα απόψε

Γυναίκες και παιδιά, εξίσου
Δολοφονούνται και κατακρεουργούνται κάθε νύχτα
Κι ενώ οι αποκαλούμενοι ηγέτες των μακρυνών χωρών
Συζητάνε το ποιος έχει δίκιο και άδικο.

Αλλά οι αδύναμες λέξεις τους ήταν μάταιες,
Και οι βόμβες έπεφταν σαν όξινη βροχή
Αλλά μέσα από τα δάκρυα και το αίμα και τον πόνο
Μπορείς ακόμα να ακούσεις εκείνη τη φωνή που σηκώνεται προς το γεμάτο καπνούς ουρανό.

Δεν θα παραδοθούμε
Στη Γάζα απόψε
Δεν θα παραδοθούμε
Μέσα στη νύχτα, χωρίς αγώνα
Μπορείτε να κάψετε τα τζαμιά μας και τα σπίτια μας και τα σχολεία μας
Αλλά τα πνεύματά μας δεν θα πεθάνουν ποτέ

Δεν θα παραδοθούμε
Μέσα στη νύχτα, χωρίς αγώνα
Μπορείτε να κάψετε τα τζαμιά μας και τα σπίτια μας και τα σχολεία μας
Αλλά τα πνεύματά μας δεν θα πεθάνουν ποτέ

Δεν θα παραδοθούμε
Μέσα στη νύχτα, χωρίς αγώνα

Δεν θα παραδοθούμε
Στη Γάζα απόψε.