Επίσκεψη στην Ι.Μ.Aρκαδίου

Το πάγωμα τής στιγμής σε μια φωτογραφία με έχει κάνει πολλές φορές να δω διαφορετικά πολλά πράγματα, να παρατηρήσω λεπτομέρειες που μου είχαν διαφύγει τη στιγμή που βίωνα τη αποτυπωμενη στιγμή σε φωτογραφία ή να εκτιμήσω στο βαθμό που τους αξίζει πράγματα, καταστάσεις και μέρη.


Αμπελοφιλοσοφίες... Στα λόγια δεν τα καταφέρνω καλά και "μιλώ" με φωτογραφίες, μουσικές, βιντεάκια, στίχους ή βιβλία.


Συγκεκριμένα, ενώ έχω πάει πολλές φορές εκδρομή στο Μοναστήρι του Αρκαδίου (κλασσική μαθητική εκδρομή), τώρα μόνο, μέσα από τις φωτογραφίες, παρατήρησα κάποιες λεπτομέρειες.

Η διαδρομή των 22 χιλιομέτρων μέχρι να φτάσεις εκεί, σε υψόμετρο 500 μ. περίπου, δεν είναι και από τις ευκολότερες, είναι όμως από τις ομορφότερες!

Απολαύστε τη διαδρομή και τον περιποιημένο χώρο του Μοναστηριού που υποδέχεται κάθε μέρα εκατοντάδες τουρίστες και προσκυνητές.

Tι να κάνω για να απαλλαγώ?!

Και ενώ δουλεύω με την ανάρτηση των φωτογραφιών έρχονται μαζικά, σαν βροχή, σχόλια με διαφημιστικά μηνύματα "ανάρμοστου" περιεχομένου.
Διαφημίσεις παντός είδους.
Αυτό συμβαίνει εδώ και πολύ καιρό. Έχω βαρεθεί να απορρίπτω τέτοια σχόλια.
Το περίεργο είναι ότι ενώ συγχρόνως δουλεύω φωτογραφίες και σε άλλο Blog, το οποίο το επισκέπτονται πάνω από 500 άτομα απ' όλο τον κόσμο ημερησίως, δεν έχω κανένα παρόμοιο σχόλιο σ' αυτό. Η ειδοποιός διαφορά είναι ότι δεν το ξέρει κανένας γνωστός αυτό το Blog.
Αυτό με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι, για άγνωστο λόγο σε μένα, κάποιος "μπλογκο-φίλος" κάνει την όλη ζημιά. Το κυκλάμινο του βουνού είχε το ίδιο πρόβλημα κι έκλεισε τα σχόλια στα blog της.
Εγώ δεν έχω τέτοια διάθεση. Μια σκέψη είναι να απευθυνθώ στον "πάροχο". Eδώ, πριν από κανένα μήνα, έκλεισε αρκετά blogs, για αστείο λόγο, εμένα δεν θα με βοηθήσει?

48 ώρες μετά

Ο ίδιος κάκτος

Δεν μπόρεσα να κάνω επιλογή στις φωτογραφίες. Όλες είναι εδώ!
κι εδώ, χωρίς καμία επεξεργασία...

Το λουλούδι τής μιας βραδιάς

Κάκτος λίγο πριν σκοτεινιάσει (8.15 μμ)

Ο ίδιος κάκτος δυο ώρες μετά (10.05 μμ)

και μόλις βγει ο ήλιος τελειώνει...χάνεται!
Περισσότερες φωτογραφίες εδώ!

Nοσταλγία...Ζήλεια...

Νοσταλγία να το πω; Σίγουρα, ναι!
Ζήλεια να το πω; Οπωσδήποτε έχουμε κι απ' αυτό!
Πάντα ρομαντική και ονειροβατούσα...

Τζένη Καρέζη

Πέρασαν 16 χρόνια αλλά στην καρδιά μου έχει ακόμα μια ιδιαίτερη θέση η Τζένη. Μεσουράνησε την ίδια εποχή με την Αλίκη και πολλοί ήταν αυτοί που έλεγαν

ότι θα πρέπει να είσαι ή με την μια ή με την άλλη.

Κάτι σαν Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός ένα πράγμα.

Σε μένα δε λειτούργησε ποτέ έτσι.

Τις λάτρευα και τις δυο και δεν χάνω ταινία τους όποτε κι αν παίζεται.

Από την ταινία "Τα κόκκινα φανάρια"

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος, Στίχοι : Λευτέρης Παπαδόπουλος



Από την ταινία "Το νησί των γενναίων"
Μουσική : Μάνος Χατζιδάκις, Στίχοι : Ι.Ιωαννίδης

Από την ταινία "Τζένη-Τζένη"

Xρόνος και στιγμές

Time

view presentation